Arman ook in de turnles!

Ik schrok mij een hoedje toen ik vandaag deze verrassende 'Poubelles' zag staan in de gang. Ik wist dat juf Lieve al een tijdje rondliep met ideetjes om in de turnles 'iets' rond Arman te doen. Vandaag was het zover!
Ze heeft in de turnles een 'kunstige' les bewegingsexpressie in het eerste leerjaar gegeven. We zien hier enkel het resultaat. Het proces heeft ze gefilmd en ze wou daar zelf een filmpje van maken om Windows Moviemaker te leren kennen.Wordt dus zeker en vast vervolgd. Tof gedaan, Lieve!

Tussenruimte, het onzichtbare zichtbaar maken.

Het mooie weer lonkt ons naar buiten. 'Kom eens hier', roept de romantische Leie in Machelen.
'We willen je iets laten zien dat er niet is!'
We hadden mee: 6 brillen (1 zonnebril en 5 brillen van Parsons), fototoestel en 2 levendige kleuters...

De nieuwe tentoonstelling in het Roger Raveelmuseum in Machelen (nog tot 19 juni) heeft vooral aandacht aan wat de kunstenaar ‘niet’ heeft geschilderd of blank heeft gelaten.

Maar eerst hebben we de permanente collectie bezocht.

Roger Raveel bouwde zijn ruime oeuvre op aan de oevers van de Leie. In zijn museum vind je honderden schilderijen, tekeningen en objecten. Eigentijds en tijdloos. Zijn onderwerp: de onmiddellijke omgeving. Raveel maakt een hele evolutie door en gaat van waarneming over abstractie naar ruimte dialoog. 

Deed me denken aan de vijf brillen van Parsons waar Marianne het donderdag over had:

Bril 1:  Kleuters kunnen associëren. "Kijk, mama! Opa kijkt hier ook door het raam"

Bril 2: Het tweede stadium. Kinderen van de eerste graad kijken door deze bril en waarderen enorm de werkelijkheid. Het beeld moet herkenbaar zijn. Ze kunnen uiterlijke kenmerken van de voorstelling begrijpen.

Bril 3: Wie in dit stadium door de bril kijkt, gaat er van uit dat de kunstenaar er een iets mee wilt zeggen. Kinderen van de 2de, 3de en 4de leerjaar kunnen gevoelens ondergaan bij het kijken van een beeld.

Bril 4: Hoe ziet het beeld er uit? Hoe heeft de kunstenaar dat gedaan? Welke materialen gebruikt Raveel in zijn werken? Kinderen uit de derde graad zitten in het stadium dat ze iets willen leren over de beelden. Ze verwerven kennis over de beeldaspecten.

Bril 5: Wie de vijfde bril aanheeft is kritisch over het beeld. In een laatste fase kan hij een eigen mening formuleren over zijn relatie tot een beeld.

Tussenruimte,

Het onzichtbare zichtbaar maken is een schijnbaar onmogelijke opdracht die tal van beeldende kunstenaars op zich hebben genomen. Bij Raveel is het beroemde witte vierkant slechts één van de middelen, waarmee hij het schilderij laat uitvloeien in tijd en ruimte. 

Enkele werken die mij raken: 

De tentoonstelling opent met één van deze werken: "Wat een drukte op de E5" van Antoon De Clerck. Hij is een hyperrealist, maar bij een eerste beschouwing valt al onmiddellijk op dat een deel van het doek onbeschilderd is gebleven, naast het verraderlijke realistisch tafereel.

Hier loop je letterlijk 'tussen' het kunstwerk van Raveel.

'Tussenruimte' als fundamenteel gegeven in dit werk.

De jonge Columbiaanse kunstenaar Juan Duque maakte dit 'in-situ' dat letterlijk geprangd zit tussen een wand en een schoorsteenmantel in één van de kamers van het Raveelmuseum.

Tussenruimte, het inspireerde me toen de kindjes nog wat speelden op het speeltuintje naast het Raveelmuseum:

Nog meer Raveel in kinderboekje:

Ik tekende en schilderde nog meer dan tevoren. Mijn dorp was er dik tevreden mee, met de tekeningen en de schilderingen. Het knikte en tokte als een uitgelaten kip en in haar ogen glom trots. 'Roger Raveel is er eentje van ons allemaal', straalde het. 'Hij is een artiest.' Toen wist ik wat een artiest was. Een artiest maakt droge ogen nat en natte ogen droog.

Een digitaal fotoverhaal!

Waaw, we hebben gisteren weer iets fantastisch geleerd:
een fotoverhaal met het programma 'Photo Story 3', gratis te downloaden via google.
Het is heel eenvoudig, gemakkelijk bruikbaar in de derde graad en je hebt oneindig veel mogelijkheden.

We hebben gisteren het in kleine groepjes eens mogen uitproberen volgens het volgende stappenplan:
1. Een verhaaltje uitdenken en uitschrijven.
2. Passende illustraties creëren.
3. Het verhaal verdelen over de illustraties.
4. De illustraties fotograferen.
5. De illustraties inladen op de computer en in een mapje plaatsen.
6. Het fotoverhaal maken, tekst inspreken en muziek bijmaken (allemaal in hetzelfde programma Photo Story3).


Hier het resultaat van Sylvie, Karolien en mezelf:

Muziek ontwerpen in het derde leerjaar!

De leerlingen mochten nu zelf een kleurenpartituur ontwerpen in groepjes per 3 of 4 en daarna uitvoeren. De leerlingen deden deze activiteit heel graag. Er waren groepjes die spontaan kleine en grote symbolen maakten om de geluidssterkte aan te geven. De moeilijkheid was een overzichtelijke partituur maken en overleggen.

Ik las in het leerplan van muziek wel drie keer dat de muzikale activiteiten niet beperkt mogen worden tot het doorgeven van een liederenschat. Vandaar dat ik me dit jaar toeleg op andere activiteiten. Ik ben heel benieuwd welke ideetjes ik zal kunnen bijeensprokkelen in de volgende sessie 'muziek' in de opleiding muzocoach.

Episch theater met een koningspinguïn!

De kogel is door de kerk. Ik heb beslist en waag mij aan het schrijven van het episch theaterstuk van het verhaal "Lodewijk, de koningspinguïn" van Dimitri Leue (zie eerder op mijn blog). 't Zal niet gemakkelijk zijn...

Within Temptation "Faster"

Momenteel mijn favoriet nummer! "Eindelijk muziek die we samen graag horen", aldus mijn man.

I can't see, 'cause it's burning deep inside
Like gasoline, a fire running wild
No more fear 'cause I'm getting closer now
So unreal, but I like it anyhow

I go faster and faster and faster and faster and faster and faster and faster

I can't live in a fairy tale of lies
And I can't hide from the feeling 'cause it's right
And I go faster and faster and faster and faster for life
I can't live in a fairy tale of lies
I can feel that you mesmerize my heart
I feel so free, I'm alive, I'm breaking out
I won't give in 'cause I'm proud of all my scars
And I can see I've been wasting too much time

I go faster and faster and faster and faster and faster and faster and faster

And I can't life in a fairy tale of lies
And I can't hide from the feeling 'cause it's right
And I go faster and faster and faster and faster for life
I can't live in a fairy tale of lies

And I can't live in a fairy tale of lies
And I can't hide from the feeling 'cause it's right
And I go faster and faster and faster and faster for life
And I can't live in a fairy tale of lies

A fairy tale of lies

kunst, muzische vorming = pepmiddel

"Kunst zou pepmiddelen kunnen vervangen. Het heeft te maken met de verbeelding. Je hebt het overal nodig. De kennis is productief als het steunt op verbeelding. Kunst leert je de verbeelding stimuleren: dingen zien die eigenlijk onzichtbaar waren."
(bron: Interview met Mark Eyskens in Artishock, maart 2011)
Kunst is pepmiddel, muzische vorming is pepmiddel. Ik haal enorm veel voldoening uit het muzisch werken met kinderen. Na een geslaagde activiteit met dolenthousiaste kinderen ben ik wel een week opgepept :)

Een verbeelding van een mooi moment in een eenvoudig landschap, Roger Raveel

Een kunstenaar is geen fototoestel: Pedro Cabrita Reis

Ik las in het tijdschrift 'Artishock' van maart een interview met kunstenaar Pedro Cabrita Reis.
Ik kan mij aansluiten bij zijn visie op het onderwijs:

Een school wordt jammer genoeg niet gezien als een gebied voor experiment. 'De fout' is het ultieme taboe in het onderwijs. 
Er is geen plaats voor twijfel. Er wordt verondersteld een gedrag te ontwikkelen dat gefocust is op het bereiken van een vast vooruitzicht, een makkelijk besluit van wat het leven kan zijn.
Het beeld van de kunstenaar die het vermogen heeft de realiteit na te bootsen moet voor eens en voor goed vergeten zijn. Een kunstenaar is iemand die in staat is een nieuwe visie te creëren op de wereld.
EEN KUNSTENAAR IS GEEN FOTOTOESTEL. Men kan kunstenaar zijn zonder een neus te kunnen tekenen, of een gezicht of een hand. We hebben camera's om dit te doen.
Dit aan de jongeren doorgeven is een grote uitdaging voor de leerkrachten en mensen die verantwoordelijk zijn voor de educatie van jongeren.Dit interview is er gekomen n.a.v. het kunstproject VIRUS in Leuven: een hele interessante samenwerking tussen onderwijs en cultuur (Het rapport van Bamford gaf in 2007 aan dat er te weinig samenwerking was tussen onderwijs en cultuur. Is dit aan het veranderen?).
Pedro Cabrita Reis is de spilfiguur van het project. Er is een tentoonstelling "One after another, a few silent steps" in Museum M Leuven.

Pedro Cabrita Reis (°1956, Lissabon) is een van de toonaangevende Portugese kunstenaars van zijn generatie. Sinds de vroege jaren '90 focust hij op thema’s als huisvesting, woonruimte, constructie en territorium. Zijn inspiratie is het dagelijkse leven. Hij maakt dan ook gebruik van alledaagse gebruiksvoorwerpen zoals tafels, stoelen of deuren, die hij combineert met bijvoorbeeld neonlampen.

Vooral zijn schilderijen spreken mij aan. Het witte vlak valt mij op. Probeert hij net als Roger Raveel de afwezigheid weer te geven? 

Namiddagje vlas!

Het zag er eerst naar uit dat het een hele luie zondagnamiddag ging worden, maar de kinderen dachten daar anders over. "Gaan we een keer iets doen?" In de zondagskrant stond een aankondiging van een tentoonstelling "Kijken met Cyriel Buysse" in het Vlasmuseum. Cyriel hebben we links laten liggen, want dat was niet interessant voor de kinderen. De permanente tentoonstelling vonden ze wel heel leuk... eens kijken hoe pépé Medard vroeger zijn brood verdiende! Een namiddag vol erfgoed en jeugdherinneringen!

'Baal' in Kortrijk

Gisteren was er een voorstelling van het eerste werk van Bertol Brecht in theater Antigone in Kortrijk.
'Baal' was een unieke ervaring door de heel goede acteurs, de live-video-projecties op witte houten lamellen, het spelen met de camera's. Ik heb alvast enkele ideetjes kunnen opdoen voor mijn opdracht drama.

Voor de voorstelling was er een woordje uitleg:
Baal:
'Baal' was  het eerste werk was van Bertol Brecht dat hij heeft geschreven toen hij nog net geen 20 was. Bertol Brecht heeft het stuk 5 keer herschreven, telkens aangepast aan de tijd waarin hij toen leefde. Nu kregen we de eerste versie te zien.
Baal is iemand die van het leven baalt, een relschopper. Hij strijdt voor zijn vrijheid en gelooft dat hij de wereld kan veranderen.
Bertol Brecht was een groot toneelschrijver met een even groot ego. Hij gelooft in het communisme van de DDR en wordt in WOII slachtoffer van de boekenverbranding. Hij schreef theater om er zijn poëzie en liedjes in kwijt te kunnen.
Het episch theater gebruikt het vervreemdingseffect. De acteurs stappen vaak uit hun rol en spreken tegen het publiek. In deze voorstelling is dit effect niet zo uitgesproken, want het is het eerste stuk van Brecht.
Er wordt van de kijker verwacht van na te denken, een kant te kiezen. Het episch theater is niet vrijblijvende ontspanning.

Je ziet op de affiche een figuur met vogelkooi. De vogel is uitgebroken. Baal slaat met zijn vuist in eigen gezicht.

Wanneer je binnen komt in Theater Antigone voel je onmiddellijk sfeer. Geen klassieke theaterzaal, maar een oud industrieel pand dat dateert uit de 19de eeuw werd in 2001 gekocht en beetje bij beetje omgebouwd tot een karaktervolle ruimte. 

Theater Antigone is een theaterproductiehuis uit Kortrijk, waar je terecht kan voor zowel klassiek repertoiretheater als volledig nieuwe creaties waarbij zowel tekst, voorstelling en decor binnen het huis zelf gemaakt worden. Daarnaast beschikt Theater Antigone ook nog over een sterke sociaal-artistieke werking en een jongerenwerking.

David Bowie heeft een vijftal liedjes van Bertol Brecht gezongen en is ook in de huid van Baal gekropen. Hier zie je een fragment.

Arman in 5C

De eerste stap van Arman in de klas van het vijfde leerjaar is gezet: de kunstbeschouwing. 
Iedere vrijdagnamiddag mag ik in deze klas muzische vorming geven.
Vandaag heb ik aan de hand van het filmpje (Arman in Centre Pompidou) en andere beelden de kunstenaar voorgesteld. We hebben de verzameling beelden van Parijs twee keer bekeken. De eerste keer zonder onderbrekingen. Daarna peilde ik naar de eerste reacties van de kinderen. Die waren positief. Daarna hebben we nog eens gekeken. Ik onderbrak regelmatig het filmpje en stelde gerichte vragen. Ik gaf ook extra informatie.
De leerlingen zijn enthousiast om rond Arman te werken. Ik zal geen geleide klassikale opdrachten geven, maar de leerlingen zullen zelf aan de slag moeten. Dit vonden ze super. De ideeën borrelden onmiddellijk naar boven.
De tweede stap is nu: VERZAMELEN. Dit weekend zullen menig zolder verkend worden door de leerlingen van 5C. Daar ben ik van overtuigd! Benieuwd wat ze volgende week zullen meebrengen. Ik hoorde Ben al praten van een oude wasmachine. Knuffelberen, speelgoed, schoenen, ... zijn ook woorden die ik heb horen vallen. 

Kato de kip

Deze week in het tweede leerjaar het tweede deel uit het boek 'Is beter nog ver' van Wally De Doncker.
Het inspirerende kunstwerk was van Koen Vanmechelen.

De kunstenaar vond als kind kippen al interessant. De levende kip is voor Koen Vanmechelen ook een kunstwerk. Hij wil een superkip kweken. Met het kunstwerk "Cosmopolitan Chicken Project" wil hij aantonen dat we niet altijd hetzelfde ras moeten kweken.

Kato de kip uit het eerste kleuter kwam bij ons op bezoek. We hebben een schilderij van Kato gemaakt. Opzet van de les beeldopvoeding: grote vormen, grove penseelstreken, geen details.

Wie niet twijfelt, leeft niet!

Eerder op mijn blog kon je al zien dat ik op een rommelmarkt een mooie houten koffer uit de jaren '50 heb gekocht. Vandaag, samen met de eerste zonnestraaltjes haalde ik de muzekoffer naar buiten. Al maanden spookt die koffer in mijn hoofd en in de gang en telkens ik hem zie denk ik: "Wat ga ik daar nu mee doen?"

Schilderen of in originele staat?
Helemaal bewerken of een stukje erfgoed van de koffer bewaren?
Binnenkant of buitenkant?

Koffer of geen koffer?

Vandaag dan toch de witte verf uitgehaald:

Dikke laag of de ondergrond laten doorschijnen?
Wat doe ik met de ijzeren, mooi verroeste randen?

Is wit wel passend?

Is het niet jammer dat het mooie oude hout weg is?

Een eerste stap is vandaag gezet. Nog niet overtuigd van het resultaat, maar mijn portfolio en ik groeien verder in de muzische wereld.Ik las onlangs: "Wie niet twijfelt, leeft niet". Deze uitspraak is op mijn lijf geschreven.

Nog pinguïns!

Naarstig op zoek naar een leuk verhaal voor de opdracht drama (het schrijven van een episch theaterstuk) kreeg ik van mijn collega Els dit boekje: Lodewijk, de koningspinguïn van Dimitri Leue. De illustraties zijn van Sabien Clement.

Lodewijk is een beetje een vreemde pinguïn. Een waggelaar, een twijfelaar, een niet-weten-wat-te-doeneraar.
Lodewijk heeft vrienden en vijanden. Wanneer de tegenstand te groot wordt, moet de koning wel ingrijpen...
Een verhaal over dromen, vriendschap en een twijfelende pinguïn die niet altijd in de pas loopt.

De pinguïns achtervolgen mij. Ik heb het boekje gelezen en het spreekt mij enorm aan om er mee te werken. Het grote nadeel is dat ik van nul moet beginnen en de dialogen nog helemaal zelf moet schrijven vooraleer ik er een episch theaterstuk kan van maken. Tijd is momenteel mijn grote vijand. Maar misschien heeft er iemand een toneeltekst van dit verhaaltje? Kan iemand mij aan de toneeltekst helpen? Er is van dit verhaal ooit een voorstelling geweest.

De illustraties in dit boekje spreken mij enorm aan: eenvoudig en expressief.

Muzisch zijn is ...

Muzisch zijn is de gekte voelen

woelen en je daar goed bij voelen.

En dat gevoel willen overdragen,

er dorre zielen mee besproeien.

(vrije interpretatie op de woorden van Jacques Brel)

Detail uit mijn muzoschetsboek.

Allures in 1D

Deze beelden kreeg ik vandaag van juf Els van het eerste leerjaar. Heel enthousiast ging ze vorige week met de kinderen op pad naar de wereld van Arman. Na de beschouwing konden de kinderen zelf aan de slag, met deze prachtige resultaten als gevolg.

De week erna ging de klas in het kader van het project Arman de muzikale toer op. Ritme met een verzameling voorwerpen...