Welkom

Welkom op mijn muze-blog naar aanleiding van de opleiding tot muzocoach. Daar ben ik gebeten door het muzovirus. Pas maar op... het is besmettelijk.

Ik ben Els, leerkracht in het lager onderwijs. Neem gerust een kijkje in de spiegel van mijn muzische wereld. Ontdek wat mijn erfgoed is, wat mij inspireert, ontroert, blij maakt, ... Snuister eens rond in mijn 'school met talent'! Hier vind je hoe we in onze school muzisch werken.


Posts tonen met het label drama. Alle posts tonen
Posts tonen met het label drama. Alle posts tonen

donderdag 30 mei 2013

Lodewijk, de koningspinguïn

Hier enkele sfeerbeelden van juist voor onze eerste voorstelling.
Alles is heel goed verlopen. De kinderen hebben fantastisch gespeeld!
Deze pinguïns zijn geboren in de klas van meester Dirk van het tweede leerjaar. Zijn ze niet prachtig?





woensdag 29 mei 2013

Trailer Lodewijk, de koningspinguïn


Morgen is het zo ver. Vandaag was er de try-out. Morgen spelen we voor een 'bijna' volle zaal. Onze acteurs hebben dat prima gedaan. Nog wat technische mankementjes weghalen en morgen zal dat prima zijn.

maandag 25 februari 2013

Na de pauze

 
 
Kris Flameng begint dit boek met de theorie over spel en spelen als het gaat om drama, toneel en theater.
 
"Spelen
Ik speel toneel
Ik speel muziek
 
Het feit dat zowel 'drama' als 'muziek' onafscheidelijk aan het werkwoord spelen gekoppeld worden, geeft aan dat beide muzische disciplines als aangenaam, leuk en prettig ervaren worden..."


Drama in de muzische vorming wordt toegelicht. Daarna gaat hij in op het muzisch leren als leerproces.

Maar het grootste deel van het boek is een doe-boek.
Om dit te bereiken geeft hij in zijn boek een massa tools aan in de vorm van concrete oefeningen en spelopdrachten. Hij noemt het een etalage vol ideeën voor iedereen die kinderen begeleidt in het onderwijs en daarbuiten.
In die etalage kan je vrij shoppen en je eigen menu samenstellen. Je kan er één activiteit uithalen, of verschillende activiteiten samenstellen naar een einddoel toe.
Als opstart vind je er opwarmers, energizers en ijsbrekers.
Daarna volgen concentratieoefeningen, oefeningen die het vertrouwen in jezelf en in de groep stimuleren en korte dramaspelletjes of -tussendoortjes.
Hierna volgen vele verschillende oefeningen, netjes opgedeeld volgens werkvorm als improvisatiespelen, vertellen, situatiespelen, rollenspelen, inspringspelen, maskerspelen, verkleedspelen, jabbertalk, poppenspelen, schimmenspelen, enzovoort.
Tot slot volgen ook nog wat ontspanningsspelen.
Kortom, een massa bruikbare oefeningen, helder uitgelegd en netjes in categorieën verdeeld.
De oefeningen worden vaak aangevuld met korte verhalen of liedjes en muziekjes die je allemaal terugvindt op de bijgeleverde CD.


Dit doe-boek is inspirerend en creatief, geschreven door een Vlaamse muziekpedagoog en -therapeut met veel ervaring op het gebied van jeugd- en kindertheater. Aantrekkelijke lay-out, tekeningen en foto's in kleur.
 

Verbeeldingskracht!

Verbeeldingskracht is belangrijker dan kennis! (Albert Einstein)

'Eh...er is vis genoeg, maar je moet hem willen zien, denk ik. Als je hem niet wilt zien, zie je hem niet. Toch? Hoewel ik ooit een vis zag terwijl ik er eigenlijk geen wou zien. Toen heb ik mijn ogen dichtgedaan en zag ik nog steeds diezelfde vis. En eh... als jullie je ogen dichtdoen, dan zullen jullie hem waarschijnlijk ook zien. Of niet?

(Fragment uit het boek 'Lodewijk, de koningspinguïn' van Dimitri Leue met illustraties van Sabien Clement)



Pinguïns op kindercarnaval (derde leerjaar)

zaterdag 10 maart 2012

Naar moe van Kollectief D&A

Zwos, zwos, zwos
De boze wolf heet Jos
Hoe weet jij dat misschien?
Heb jij hem ooit gezien!





In het cultureel centrum van Wevelgem speelde vorige week zondag het kindertoneel 'Naar moe'. Naar moe… is een nostalgische trip van grootmoeder moe en kleindochter Lena naar een land ver weg, lang geleden. In de oude verhalen die moe vertelt, proeft Lena de rijkdom van de verbeelding. Wanneer het allemaal te spannend en te eng
wordt, is er maar één remedie: vertellen, zingen en spelen. Kollektief D&A gebruikt het oeroude verhaal van Roodkapje als leidraad waarlangs ze een heel eigen ander verhaal vertellen. Want hoe ontstaat een sprookje eigenlijk?
Ik vond het vooral interessant om te zien hoe met zo'n eenvoudig decor de verbeelding van de kijker wordt getriggerd. Enkel een tiental dekens, waarvan één rode maken deel uit van de set. Maar is een deken hier wel een deken? Neen, de dekens worden een pad, een jas, een zak, een wolf, ... Heel mooi!

vrijdag 27 januari 2012

Een levend standbeeld!

Kinderen verkleden zich graag. Ze vinden het leuk om volwassenen of figuren uit sprookjes, films of boeken te imiteren. Zelfs met weinig materiaal kan je leuke dingen doen, maar je kan ook een stap verder gaan en echte levende standbeelden maken.

Wat is een levend standbeeld?
Een levend standbeeld wordt gevormd door één of meerdere personen, die op een standbeeld lijken. Dit wordt bereikt door schmink en aangepaste kleding. De persoon of personen mogen zich niet bewegen, hetgeen zeer veel concentratie en een groot uithoudingsvermogen vergt.

Beschouwen
Je loopt door de straat en ziet een standbeeld staan. Je blik blijft even hangen, want het beeld was je niet eerder opgevallen. Bovendien staan er verbaasde mensen te kijken, dus het moet iets nieuws zijn. En dan, plots een beweging! Het standbeeld leeft!

Een levend standbeeld is subtiel en verrassend tegelijk. Het trekt de aandacht van de voorbijgangers, ze blijven verwonderd staan. Een levend standbeeld nodigt ook uit tot interactie, toeschouwers willen graag een beweging uitlokken van het standbeeld. Een levend standbeeld staat dus niet zomaar stil, maar voert een dialoog met het publiek via bewegingen.









maandag 20 juni 2011

Beeldentuin II

Nog enkele mooie foto's van de activiteit van vorige week!







vrijdag 17 juni 2011

Beeldentuin

Ik heb gisteren een heel geslaagde activiteit beleefd in het tweede leerjaar. We hebben onze carnavalskledij weer aangetrokken. Een fotograferende mama en opa kwamen op bezoek om mooie foto's te nemen met onze originele kledij. Ik heb ze uitgenodigd om onze 'beeldentuin' te fotograferen.
Er was iets heel speciaals aan de beelden...




Inleiding: beelden trekken.
De helft van de kinderen zit aan de kant van de vrije ruimte. Zij zijn de kijkers. De andere helft staat in een rij aan de rand van de vrije ruimte. Zij vormen straks de beelden. In de klas had ik een ruimte afgebakend. Dit was de tuin. Maar het is een saaie tuin. Er zouden wat beelden moeten staan. Ik trok enkele kinderen in het park en daar moesten ze bevriezen. Wat vinden de kijkers? Is dit een aardig beeldenpark?


Kern:
Wisselen: van al dat staan in het park worden de beelden moe. Er moeten reservebeelden komen. De kijkers nemen nu de plaatsen in van de beelden en nemen de houding zo nauwkeurig mogelijk over.
Beeldhouwen. Iedere wandelaar mag nu zijn reservebeeld net zo lang boetseren totdat hij een mooi nieuw beeld maakt.
Beelden die leven: Ze gaan met hun rug naar het zojuist gemaakte beeld staan. Maar wat gebeurt er nu? Achter de rug van de beeldhouwers beginnen de beelden te bewegen. Maar telkens de beeldhouwer achterom kijkt staat het beeld weer doodstil.


Slot:
Even uitblazen. De kinderen lopen allemaal tegelijk in de ruimte. Wanneer ik klap in de handen moeten de leerlingen bevriezen.

zaterdag 14 mei 2011

Laat de poppen maar dansen!

Vorige week in de taalmethode 'Tijd voor taal' van het derde leerjaar speelden we vorige week met zelfgemaakte sokpoppen. Eerst maakten we er zelf één met allerlei materiaal. Daarna hebben we een bestaand script nagespeeld met de poppen en aan elkaar voorgesteld. We oefenden op het speken met gevoel en intonatie. Niet gemakkelijk, hoor! Tijdens een les muzische vorming verzonnen we zelf een verhaaltje in kleine groepjes.





zondag 1 mei 2011

Bewegingsexpressie 'de wind'

In het tweede leerjaar heb ik een aantal bewegingsopdrachtjes uitgeprobeerd rond de wind. Ik vind dat ik nog te weinig aandacht besteed aan beweging en drama in de lessen. Nochtans bestaat er materiaal genoeg. Er staan heel veel lestips in de leerplannen en in onze cursus van Carlos. Dit zijn de talen zijn die ik het minste beheers en dit heeft onmiddellijk invloed op mijn lessen muzische vorming.
Ik ben niet zo tevreden over mijn les. Telkens als ik zo'n les geef, zijn de kinderen veel te uitbundig. Ik krijg ze niet zover om ze 'in stilte' te laten bewegen. De les wordt nogal chaotisch. De volgende keer zal ik niet alle leerlingen laten de opdracht tegelijk doen, maar werken met toeschouwers en spelers. Zo sla ik twee vliegen in één klap: de kinderen zullen rustiger zijn en ik zal bij het evalueren en reflecteren veel korter op de bal kunnen spelen. Ik zal ook een andere ruimte zoeken waarbij ik meer plaats en bewegingsvrijheid heb. (Waar? Geen idee, we missen in onze school echt wel een plaatsje voor muzische vorming)


Leerling A ligt rustig te zonnen in de tuin. Leerling B is de wind. Eerst is hij een zomers briesje die zachtjes blaast op de arm, been, ... Telkens wanneer leerling A de wind voelt, gaat het lichaamsdeel zachtjes op en neer. Hoe harde de wind, hoe grote de beweging.



Ik ben een ballon en ik word opgeblazen. Ik word dikker en dikker. Opeens word ik losgelaten en vlieg ik als een ballon naar beneden. We hebben goed gekeken naar een echte ballon.

maandag 11 april 2011

Al spelend een greep op het leven krijgen.

Een eigen bloemenwinkel aan het strand... 
een spel voor mijn kinderen en ook een beetje voor mij. 
't Was zo ontroerend om te zien hoe kinderen op hun eigen manier het werkelijke leven onderzoeken.

Spelen is meer dan 'spelletjes spelen'. Het is heel wat rijker. Spelen is de wereld muzisch benaderen!

Al spelend ontdekken ze hun identiteit en hun gevoelens, ontwikkelen ze hun expressievaardigheid en creativiteit in denken en handelen. Kortom, hun spelen draagt bij tot de ontwikkeling van hun persoonlijkheid. Dit maakt dramatisch spel voor kleuters en voor leerlingen van de lagere school zo essentieel. We doen het veel te weinig.

Niet alleen leren ze door te spelen, maar het is o zo leuk om een eigen wereld te kunnen (her)scheppen. Of om te kijken hoe die dat doet en erin mee te gaan.
bron: leerplan 'dramatisch spel', VVKBaO

woensdag 30 maart 2011

Episch theater met een koningspinguïn!

De kogel is door de kerk. Ik heb beslist en waag mij aan het schrijven van het episch theaterstuk van het verhaal "Lodewijk, de koningspinguïn" van Dimitri Leue (zie eerder op mijn blog). 't Zal niet gemakkelijk zijn...


vrijdag 25 maart 2011

'Baal' in Kortrijk

Gisteren was er een voorstelling van het eerste werk van Bertol Brecht in theater Antigone in Kortrijk.
'Baal' was een unieke ervaring door de heel goede acteurs, de live-video-projecties op witte houten lamellen, het spelen met de camera's. Ik heb alvast enkele ideetjes kunnen opdoen voor mijn opdracht drama.

Voor de voorstelling was er een woordje uitleg:
Baal:
'Baal' was  het eerste werk was van Bertol Brecht dat hij heeft geschreven toen hij nog net geen 20 was. Bertol Brecht heeft het stuk 5 keer herschreven, telkens aangepast aan de tijd waarin hij toen leefde. Nu kregen we de eerste versie te zien.
Baal is iemand die van het leven baalt, een relschopper. Hij strijdt voor zijn vrijheid en gelooft dat hij de wereld kan veranderen.
Bertol Brecht was een groot toneelschrijver met een even groot ego. Hij gelooft in het communisme van de DDR en wordt in WOII slachtoffer van de boekenverbranding. Hij schreef theater om er zijn poëzie en liedjes in kwijt te kunnen.
Het episch theater gebruikt het vervreemdingseffect. De acteurs stappen vaak uit hun rol en spreken tegen het publiek. In deze voorstelling is dit effect niet zo uitgesproken, want het is het eerste stuk van Brecht.
Er wordt van de kijker verwacht van na te denken, een kant te kiezen. Het episch theater is niet vrijblijvende ontspanning.


Je ziet op de affiche een figuur met vogelkooi. De vogel is uitgebroken. Baal slaat met zijn vuist in eigen gezicht.


Wanneer je binnen komt in Theater Antigone voel je onmiddellijk sfeer. Geen klassieke theaterzaal, maar een oud industrieel pand dat dateert uit de 19de eeuw werd in 2001 gekocht en beetje bij beetje omgebouwd tot een karaktervolle ruimte. 

Theater Antigone is een theaterproductiehuis uit Kortrijk, waar je terecht kan voor zowel klassiek repertoiretheater als volledig nieuwe creaties waarbij zowel tekst, voorstelling en decor binnen het huis zelf gemaakt worden. Daarnaast beschikt Theater Antigone ook nog over een sterke sociaal-artistieke werking en een jongerenwerking.


David Bowie heeft een vijftal liedjes van Bertol Brecht gezongen en is ook in de huid van Baal gekropen. Hier zie je een fragment.


woensdag 23 maart 2011

Nog pinguïns!

Naarstig op zoek naar een leuk verhaal voor de opdracht drama (het schrijven van een episch theaterstuk) kreeg ik van mijn collega Els dit boekje: Lodewijk, de koningspinguïn van Dimitri Leue. De illustraties zijn van Sabien Clement.
Lodewijk is een beetje een vreemde pinguïn. Een waggelaar, een twijfelaar, een niet-weten-wat-te-doeneraar.
Lodewijk heeft vrienden en vijanden. Wanneer de tegenstand te groot wordt, moet de koning wel ingrijpen...
Een verhaal over dromen, vriendschap en een twijfelende pinguïn die niet altijd in de pas loopt.
De pinguïns achtervolgen mij. Ik heb het boekje gelezen en het spreekt mij enorm aan om er mee te werken. Het grote nadeel is dat ik van nul moet beginnen en de dialogen nog helemaal zelf moet schrijven vooraleer ik er een episch theaterstuk kan van maken. Tijd is momenteel mijn grote vijand. Maar misschien heeft er iemand een toneeltekst van dit verhaaltje? Kan iemand mij aan de toneeltekst helpen? Er is van dit verhaal ooit een voorstelling geweest.
De illustraties in dit boekje spreken mij enorm aan: eenvoudig en expressief.


zondag 13 februari 2011

Hoe het varkentje aan zijn krulstaartje kwam!

Samen met mijn dochter heb ik deze namiddag een speelse muzikale vertelling bekeken waarin we ontdekten hoe het varken aan zijn krulstaart komt. De muzikanten van Emanon zorgen voor de grillige muzikale impulsen. Eric Drabs neemt de kinderen mee op sleeptouw in dit uitbundig scheppingsverhaal. Met een klankendecor vertelde de hoofdrolspeler (Eric Drabs) over hoe hij als engel Gabriël de opdracht van God kreeg om de dieren voor hem af te werken. Hij gaf ze kleuren, veren, schubben, staarten, vleugels, ...Hoe hij het krulstaartje maakte? Dit kan Gerda Dendooven je vertellen!

Na de voorstelling kon je meedoen aan een activiteit van de gezinsbond. De kinderen konden een masker maken van allerlei dieren. Mijn dochter koos voor het varkentje natuurlijk!

zondag 6 februari 2011

Spelen is de wereld muzisch benaderen


(Leerplan dramatisch spel, p. 7)

In dramatisch spel uiten en verwerken kinderen eigen ervaringen, gedragingen, gevoelens en ideeën in doe-alsof-situaties d.m.v. woord, gebaar, beeld en klank.

zondag 30 januari 2011

Intgeniep - gevoel voor humor?

Vrijdagavond gezien in Moorsele. Niet zo goed als in de aankondiging:

Intgeniep is terug! Eens waren ze absurd, rebels, muzikaal, verfijnd, onvoorspelbaar en beleefd. Maar nu?... Maar nu?... Ook! Bij Intgeniep is niets wat het lijkt. Met vaart, trefzeker acteer- en zangwerk en goed gevoel voor timing schept het trio in elke scène en ieder liedje een magische sfeer, met telkens de verbazing, het stekelige venijn of juist de bevrijdende lach in de staart.

maandag 24 januari 2011

Face the video!

Ik werd deze week niet alleen geconfronteerd met mijn spiegelbeeld, maar ook met de videocamera. Onder vrienden spelen we het TV-programma 'Komen Eten' na. We becommentariëren dus ook (en graag) de hele avond en het eten. Heel leuk, maar de beelden op de camera laten me iemand zien die ik helemaal niet ken. Ik kom zo onnatuurlijk over...een 'drama'.

Het muzische domein 'drama' is voor mij echt moeilijk, ook in de sessies 'drama' bij Carlos voel ik me heel onwennig. Ik ga mij daar echt op toeleggen, niet alleen in de klas. Maar hoe?

zaterdag 22 januari 2011

Sons of Anarchy

Deze serie komt hier iedere avond op ons scherm. Spannend, prachtig gespeeld en ontroerend! Sons of Anarchy is een tv-serie uit de Verenigde Staten en gaat over de Sons of Anarchy Motorcycle Club. De uitvalsbasis van de Sons is het stadje Charming in Californië. Hoofdpersoon van de serie is Jackson "Jax" Teller, de jonge vicepresident van de club die zich steeds meer afvraagt welke richting de juiste is voor de club en hemzelf. In de serie staan de clubleden centraal, in het bijzonder zowel het club- als het privéleven van Jax Teller, huidig vicepresident van de club en zoon van een van de oprichters. Naast dingen waar de club mee te maken krijgt, zien we ook het effect van de club op het stadje Charming en hoe de club het leven van de mensen in haar buurt beïnvloedt.